Προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Η στήριξη του Φεστιβάλ για μας ταυτίζεται με την προσπάθεια για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματά του. Στόχοι μας λοιπόν είναι:
Η μέγιστη θετική επίδραση του Φεστιβάλ στον Ελληνικό Κινηματογράφο, στην παραγωγή Ελληνικών ταινιών.
Η διάχυση της πολιτιστικής κινηματογραφικής απόλαυσης στους πολίτες της Θεσσαλονίκης και της Μακεδονίας. Όχι μόνο σ’ αυτούς που ήδη ενδιαφέρονται, αλλά κυρίως σ’ αυτούς που δεν έχουν τις δυνατότητες ή το ενδιαφέρον, αυτούς που αισθάνονται ότι το Φεστιβάλ δεν τους αφορά. Μας ενδιαφέρει η αξιοποίηση του Φεστιβάλ ως εργαλείου για την μάχη ενάντια στις σύγχρονες πολιτιστικές ανισότητες με την προσφορά του κινηματογραφικού αγαθού και σε ειδικές ομάδες του πληθυσμού της Μακεδονίας (φτωχότερους, νέους, μετανάστες, άνεργους). Θέλουμε αυτή η διάχυση να συνεχίζεται και μετά τη λήξη του Φεστιβάλ. Θέλουμε το Φεστιβάλ να δεθεί με την πόλη, πολιτιστικά – λειτουργικά ακόμη και χωροταξικά. Έτσι η πόλη θα το νοιώθει δικό της και θα το στηρίζει.
Η καλύτερη δυνατή αξιοποίηση της κρατικής χρηματοδότησης προς το Φεστιβάλ (πολύ περισσότερο όταν γίνεται σε συνθήκες οικονομικής κρίσης).
Με βάση τους στόχους θέτω στη συζήτηση ορισμένες απόψεις και ερωτήματα εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ:
1. Ποιος είναι ο χαρακτήρας του Φεστιβάλ όπως έχει σήμερα εξελιχθεί; Είναι απλώς η προβολή ταινιών ελληνικών και ξένων; Μπορεί το Φεστιβάλ να τα κάνει όλα; Είναι η καλύτερη λύση ο γιγαντισμός; Η επιμήκυνση του χρόνου; (μεγαλύτερη διάρκεια από τις Κάννες τη Βενετία ή το Βερολίνο). Η ανάμιξη των πάντων:
Εδώ υπάρχουν σοβαρά προβλήματα και χρειάζονται αποσαφήνιση. Θα μείνει το Φεστιβάλ ως Διεθνές Φεστιβάλ πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθετών; Θα αποκτήσει Βαλκανικό χαρακτήρα; Θα επιστρέψει στην προβολή της ελληνικής παραγωγής; Η σημερινή απάντηση είναι ναι σε όλα. Αυτό όμως οδηγεί σε σπατάλη δυνάμεων και πόρων και ακυρώνει όλους τους στόχους. Έτσι το ίδιο το Διεθνές Φεστιβάλ περνά απαρατήρητο και αφορά μόνο λίγους και ειδικούς.
Η κατ’ αρχήν άποψή μας: Το Φεστιβάλ διατηρεί το βασικό του χαρακτήρα ως διεθνές Φεστιβάλ νέων σκηνοθετών (πρώτη ή δεύτερη ταινία). Προβάλλει ταινίες που παίζονται για πρώτη ή δεύτερη φορά. Δεν αποκλείουμε ταινίες που έχουν βραβευθεί σε άλλα Φεστιβάλ αν δεν έχουν παιχθεί στην Ελλάδα. (Έχουμε ρεαλιστική αίσθηση του δικού μας πληθυσμιακού και καλλιτεχνικού βάρους). Έτσι το διεθνές Φεστιβάλ προσελκύει ταινίες ευρύτερου ενδιαφέροντος και απευθύνεται και σε μη ειδικούς. Δεν αποκλείουμε τις Ελληνικές ταινίες (με διαχωρισμό όμως των κρατικών κινηματογραφικών βραβείων βλ. παρακάτω). Παράλληλα οργανώνονται κάποια αφιερώματα (λίγα) που ενισχύουν τον λαϊκό χαρακτήρα του Φεστιβάλ (λόγου χάρη Βαλκανική παραγωγή) με επιλογές ποιότητας και όχι ποσότητας. Με δύο λόγια: Η λιτότητα που εξακολουθεί να παραμένει ελληνική αρετή μας υπαγορεύει απαιτήσεις. Κάνουμε επιλογές με βάση τους στόχους μας.
2. Η διεθνής διάσταση του Φεστιβάλ με την πρόσκληση και επί τόπου παρουσία προσωπικοτήτων του κινηματογράφου από όλο τον κόσμο, είναι αναγκαία και ελκυστική για τους κατ’ αρχήν αδιάφορους θεατές. Και εδώ έχουν γίνει σοβαρά και θετικά βήματα και από την προηγούμενη διεύθυνση και από τη σημερινή. Η φετινή παρουσία των Κιτάνο, Όλιβερ Στόουν, Λυκ Νταρντέν τιμά τη Θεσσαλονίκη και κινεί το ενδιαφέρον όλων μας.
Η άποψη του ΠΑΣΟΚ: Η διεθνής διάσταση είναι αναγκαία έστω και αν κοστίζει. Χρειάζεται να ενισχυθεί χωρίς μικρομεγαλισμούς και με σαφέστερη κατεύθυνση την προσέλκυση του αδιάφορου θεατή. Χρειάζεται επίσης προσανατολισμός για ευρύτερη αξιοποίηση της παρουσίας αυτών των προσωπικοτήτων σε συνεργασία με την πόλη (Πανεπιστήμιο, σχολεία, κλπ)
3. Τι γίνεται με τα Κρατικά Βραβεία Ελληνικού Κινηματογράφου; Γιατί συνδέεται το γεγονός αυτό με το Φεστιβάλ; Έτσι υποβαθμίζονται και τα δύο γεγονότα και η μακρά χρονική διάρκεια παραμονής στη Θεσσαλονίκη αναγκάζει πολλούς να ρίχνουν το βάρος μόνο στο ένα. Αλλά και ο ίδιος ο θεσμός των κρατικών βραβείων χρειάζεται αλλαγές και κυρίως εκδημοκρατισμό. Ο σημερινός αριθμός των εκλεκτόρων είναι μικρός και δεν αποκλείει κατευθυνόμενες επιρροές των αποτελεσμάτων.
Η κατ’ αρχήν άποψη μας: Αναδιοργάνωση του θεσμού. Διαχωρισμός από το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Εκδημοκρατισμός και δημοσιότητα σε όλες τις διαδικασίες. Να διευρυνθεί αποφασιστικά ο αριθμός των εκλεκτόρων ώστε πρακτικά να συμμετέχουν όλοι όσοι αποδεδειγμένα εργάζονται στο χώρο του κινηματογράφου. (Υπάρχουν και παραδείγματα που προσφέρονται από άλλες χώρες).
4. Πως δένεται το Φεστιβάλ με την πόλη; Εδώ χρειάζεται να γίνει μια ουσιαστικότερη συζήτηση με το Δήμο, τη Νομαρχία, το Πανεπιστήμιο, τα Μουσεία, τον Οργανισμό της Διεθνούς Έκθεσης και τους υπόλοιπους οργανωμένους φορείς της Τοπικής Κοινωνίας. Η πρωτοβουλία του Δήμου για καθιέρωση δικού του βραβείου με στόχο την προβολή του αστικού τοπίου δεν αρκεί.
Η κατ΄αρχήν άποψή μας: Η πόλη συμμετέχει και στο σχεδιασμό και στη διοργάνωση με διάθεση και δυνάμεων. Οι εκδηλώσεις απλώνονται (και χωροταξικά) μέσα στην πόλη. Το Πανεπιστήμιο αναλαμβάνει την τεχνική στήριξη με μελέτες και υποδομές. (Θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως τεχνικός σύμβουλος του Φεστιβάλ για τις όχι πάντα δικαιολογημένα προμήθειες). Συγκροτείται δίκτυο εθελοντών.
5. Η οικονομική πλευρά του Φεστιβάλ δεν είναι ευχάριστη. Δεν είναι δυνατόν το Ελληνικό Δημόσιο να επενδύει (τα χρήματα των φορολογούμενων πολιτών) περισσότερα στο Φεστιβάλ από ότι δίνει για παραγωγή ελληνικών ταινιών. Το ΠΑΣΟΚ έχει μελετήσει συστηματικά όλα τα οικονομικά στοιχεία του Φεστιβάλ, τα οποία σημειωτέον καταφέραμε να πάρουμε μόνο μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου. Θα δώσουμε την ερχόμενη εβδομάδα πλήρη στοιχεία σε ειδική συνέντευξη τύπου για τα οικονομικά του Πολιτισμού. Όμως ορισμένα στοιχεία κραυγάζουν.
Το 2007 το Φεστιβάλ (κινηματογράφου και ντοκιμαντέρ) κόστισε στο ελληνικό δημόσιο 6.094.174,00 ευρώ (σε σύνολο εσόδων 8.657.794,05 ευρώ).
Υπάρχουν σοβαρά ελλείμματα και υπερβάσεις του προϋπολογισμού (φτάνουν μέχρι και το 50%). Το 2007 η συνολική υπέρβαση ήταν ένα εκατομμύριο ευρώ.
Οι δαπάνες διοικητικής λειτουργίας είναι το 40% των συνολικών δαπανών.
Οι δαπάνες φιλοξενίας και δημοσίων σχέσεων έχουν ξεφύγει.
Η διαφάνεια δεν είναι πλήρης.
Η θέση μας: Νέος σοβαρός προϋπολογισμός με βάση τον επαναπροσδιορισμό του χαρακτήρα του Φεστιβάλ. Περικοπή εξόδων δημοσίων σχέσεων και φιλοξενίας. Πλήρης διαφάνεια.